روز نامه این هفته

دریافت نسخه همراه نامه رفسنجان

تبلیغات سایت

گدایی که سال‌ها در شهر بوشهر مشغول به تکدی‌گری بود و ظاهری نامناسب داشت و گاهی موجب ترس شهروندان می‌شد، بالاخره دستگیر و مشخص شد که میلیونر است. چهره زشت و لباس‌های کثیف و ظاهر ژولیده و آلوده او به خوبی نشان می‌داد که سال‌هاست رنگ حمام را به خود ندیده است و شاید هم دیگر نبیند.

 

هر فردی از نزدیکی او عبور می‌کرد، از بوی بسیار بد این گدای خیابانی حالش بد می‌شد ولی خودش می‌گوید که مردم همیشه کمک‌های خوبی به او کرده‌اند.

هر چند در ظاهر نمی‌توانستیم به خوبی متوجه وضعیت مالی او شویم ولی با تحقیقات صورت گرفته مشخص شد که او یک گدای میلیونر است. تنها در دو حساب بانکی این گدای بوشهری ۵۵۰ میلیون ریال پول وجود داشت.

پس از سال‌ها گدایی آزادانه در بوشهر، بالاخره ماموران شهرداری بوشهر او را دستگیر و پس از استحمام و پوشاندن لباس‌های نو، او را اندکی نو نوار کردند و کمتر کسی باور می کرد این فرد خوش تیپ، همان گدای ژولیده ای است که از بوی بدش کسی جرات نزدیک شدن به او را ندارد...

پرداختن به مسأله متکدیان، تقریباً هر چند وقت یک بار سوژه خبرنگاران و رسانه های جمعی می شود و نشریه پیش رو نیز، به دفعات، به این مسأله پرداخته و لزوم ساماندهی و ارائه یک راهکار مناسب را در این خصوص را گوشزد کرده است. وجود این افراد در سطح شهر و جامعه دارد تبعات نامطلوبی نیز به همراه داشته و بارها به آن پرداخته شده است از جمله این که حضور این افراد در سر چهار راهها، میادین، اماکن تجاری و تفریحی، بانک ها، پمپ بنزین ها و ...چهره نازیبایی را به شهر می بخشد و  این مسأله جدای از  تبعات امنیتی، اجتماعی و بهداشتی برخی از آنهاست. رفسنجان به واسطه موقعیت اقتصادی مناسبی که در برخی از فصول سال مثل فصل برداشت پسته ایجاد می کند و همچنین سخاوت و نجابت ذاتی که مردمان آن دارند متکدیان برخی کشورهای همسایه را نیز راغب می کند تا بخت خود را در این شهر آزموده و چند صباحی را نیز در اینجا سپری نمایند. از این رو، دیدن برخی از این افراد که با وضعیت جسمی نامناسب و بعضاً چندش آور ، چهارراهها و سرعت گیرها و پیاده روهای شلوغ داخل و خارج شهر را بزنگاه تکدی گری خود کرده و سعی می کنند با جلب ترحم رهگذران، پولی را به جیب بزنند جای تعجب ندارد آن هم پولی که می تواند از کانال دیگری به دست نیازمند واقعی اش برسد چرا که بسیاری از این افراد که کاسه گدایی به دست گرفته اند، از سوی برخی افراد سودجو، ساماندهی و به عبارتی اجیر شده اند و از ظاهر تنومند و قبراقشان می توان دریافت که قادر هستند با اندک زحمت و کاری، اسباب معاش خود و خانواده هایشان را فراهم آورند.

در این گزارش اما، دایره تجسس سوژه یابی خود را اندکی محدودتر و محصور تر کرده ایم تا حرکات و سکنات طیف دیگری از متکدیان را زیر ذره بین خبرنگاری خود ببریم. متکدیانی که این بار نه از کشورهای همسایه بلکه از شهر و دیار خودمان و با کمی ارفاق از شهرهای اطراف بوده و در کوچه و خیابان و اماکن دیگر پرسه می زنند. کسانی که ظاهری موجه داشته و رفت و آمدهای دائم آنها در اماکنی مثل مغازه ها، بانک ها، مجالس ترحیم و ...، آنها را به چهره آشنایی برای مردم تبدیل کرده است. 

شاید شما هم با دیدن یکی از این افراد آن هنگام که در جایی مثل یک بانک کاری داشته اید و بعضاً پولی را دریافت کرده اید مواجه شده اید که به هوای پولهای دریافتی شما، دستشان را جلویتان دراز کرده و اسکناسی طلب می کنند. به نظر شما آیا حساب کرده اید این اسکناس به ظاهر ناقابلی را که به دست این گونه افراد می دهید، در پایان روز، به چه میزان می رسد؟

آنها که حساب بانکی دارند   

شاید تعجب کنید اگر به شما بگوییم خیلی از این افراد یک حساب بانکی برای خود دارند که سپرده آن بعضاً در نوع خود قابل توجه است. حتی جالب است بدانید برخی از این افراد علاوه بر حساب سپرده میلیونی که سود آن را هم برداشت نمی کنند املاکی را به نام خود و یا دیگر اعضاء خانواه شان در اختیار دارند.

معاون بانک ملی شعبه میدان شهدا رفسنجان حضور هر روزه چند نفر از این افراد را در بانک که از کارمندان و مشتریان پول می گیرند را کتمان نکرده و  می گوید: شگرد آنها در این است که در همان بانکی که به تکدی گری می پردازند، پول های خود را به حسابشان واریز نمی کنند بلکه برای رد گم کردن، در بانک دیگری این کار را انجام می دهند و از طرفی خیلی از این افراد که در بانک ما سپرده حساب دارند پول های خود را در جای دیگری و در بانک دیگری دریافت کرده اند.

 یکی از کارمندان شعبه امیر کبیر نیز می گوید: اگر چه در این بانک با چنین افرادی که دارای حساب باشند مواجه نشده ام اما یادم هست زمانی که در شعبه مرکزی بودم، فردی از یکی از روستاهای حومه رفسنجان که به همین روش از مردم پول می گرفت در بانک افتتاح حساب کرده بود و حتی سپرده وی در حد میلیونها تومان بود و تا آنجا که من خبر دارم از کمیته امداد هم پول می گرفت!

اما همکار وی خاطره نه چندان خوشایندی از حضور یکی از این افراد در شعبه محل کارش دارد. وی می گوید: چند وقتی یکی از این افراد که ظاهراً نابینا بود به شعبه ما مراجعه و با عجز و لابه چنین عنوان می کرد که قصد عمل جراحی چشمانش را دارد اما پولی در بساط ندارد.

وی می افزاید: علاوه بر پولی که او از مشتریان می گرفت ما نیز برای رضای خدا دست به کار شدیم و از بین همکاران چیزی بیش از نیم میلیون تومان جمع کرده و به او دادیم اما مدتی بعد کاشف به عمل آمد که او اصلاً این پول را صرف عمل جراحی چشمانش نکرده است و ...

رئیس یکی از شعب بانک صادرات شهر نیز، دل پری از دست این افراد دارد که حضورشان در کنار باجه ها، دستگاههای خودپرداز، اسباب آزار و مزاحمت را برای مشتریان فراهم آورده است. هر چند وی اطلاع چندانی از تعداد کسانی که در بانک متبوعش، صاحب یک حساب بادآورده هستند ندارد اما با این حال، چنین چیزی را تکذیب نیز نمی کند. 

موردی هم که یکی از کارمندان بانک ملت رفسنجان برایمان مصداق می آورد در نوع خود جالب است. می گوید: حدود 70 سال سن دارد و با همین پولی که از این طرف و آن طرف جمع می کند به سفر زیارتی مکه رفته است هر چند که هنگام عزیمت او از او تعهد گرفته اند که دست از این کار بردارد اما رفتن همان و برگشتن و کارش را از سر گرفتن همان. وی از میزان سپرده در نوع خود جالب این فرد هم در بانک می گوید.

بیایید مسیر بعدی بعضی از این افراد را که بی دلیل نیست اگر بگوییم مزه پول بی رنج و زحمت، در زیر زبانشان، مزه ای خوشایند داشته است

جستجو کنیم تا ببینیم سر از کجا در می آورند. قطعاً چنین افرادی از وجود موسسات خیریه ای که در گوشه و کنار شهر مشغول فعالیت هستند بی خبر نیستند و همین امر آنها را بر آن می دارد که بخت خود را در این گونه جاها نیز بیازمایند و پولی به جیب بزنند. قطع به یقین خیلی از آنهایی که تحت پوشش چنین موسساتی هستند به معنی واقعی کلمه نیازمند هستند و این مسأله را گروه تشخیص وضعیت موسسات با مراجعه به محل و تحقیق و پرس و جو ، مشخص می نمایند. اما عکس این قضیه نیز صادق است. مدیر یکی از این موسسات از موردی برایمان می گوید که در معرفی خود به خیریه خود را انسان نیازمند و تهیدستی معرفی کرده که احتیاج به کمک دارد اما وقتی گروه تشخیص وضعیت موسسه به محل مراجعه نموده بودند با خانه ای بزرگ با چند در ورودی و انباری پر از گونی های پسته و خودرو و ... مواجه شده بودند.

وی می گوید: همین تازگی پس از تحقیق در خصوص 100 پرونده ارسالی به موسسه، مشخص گردید بیش از ده درصد آنها مستحق نبوده و از امکانات یک زندگی معمولی برخوردار بوده اند.

وی یادآور می شود: افرادی هم بوده اند که در یک زمان به دلایل مختلف مثل مریضی و ... واقعاً نیازمند بوده اند و در وهله اول از سوی افراد خیّر  و موسسات خیریه به آنها کمک هایی شده است اما این امر باعث شده تا کار و زحمت را رها کرده و سعی کرده اند زندگی شان را از همین طریق موسسات و یا تکدی گری بگذرانند. 

دادستان رفسنجان: با متکدیان برخورد می کنیم

دادستان رفسنجان، تکدی گری را یکی از آسیب های اجتماعی بر می شمرد که کم و بیش در همه شهرهای کشور وجود دارد و رفسنجان نیز از این قاعده مستثنی نیست. 

« رئیسی نژاد» چرایی این معضل را نیازمند بحث و بررسی از سوی جامعه شناسان و مسوولین امور فرنگی و اجتماعی دانسته و می گوید: در هر صورت این  موضوع مشکلاتی را در جامعه ایجاد می کند و خود این موضوع می تواند بستر بعضی جرائم دیگر مانند سرقت، اعتیاد، سوء استفاده از اشخاص و معضلات اجتماعی دیگر گردد.

وی با اشاره به حساسیت قانونگذار در این خصوص تصریح می کند: طبق مواد 712 و 713 قانون مجازات اسلامی تکدی گری یک فعل مجرمانه تعریف شده و تصریح کرده: چنانچه افرادی تکدی یا کلاشی را پیشه خود قرارداده باشند به حبس از یک تا سه ماه زندان محکوم می شوند.

دادستان رفسنجان به ماده دیگری از این قانون اشاره می کند که رویکرد سخت گیرانه تری را در دستور کار قرار داده است. وی می گوید: اگر برای تکدی گری فرد از اطفال غیر رشید و صغیر استفاده نماید به مجازات 3 ماه تا 2 سال و همچنین استرداد کلیه اموال که از این طریق تحصیل کرده محکوم می شود.

رئیسی نژاد می افزاید: بر پایه همین مواد قانونی، رویکرد ما نسبت به افرادی که چنین عملی را پیشه خود می سازند یک رویکرد برخورد شونده است بویژه که متأسفانه ما در سطح شهرستان رفسنجان شاهد حضور چنین افرادی و همچنین  افرادی هستیم که از کشورهای دیگر مانند پاکستان و افغانستان چنین کار بی دردسر اما در عین حال پر منفعتی را پیشه خود ساخته و متدسفانه این رویکرد می تواند در بعضی موارد باعث ترغیب افراد دیگر به سوی این کار شود.

وی اذعان می کند: بعضی از این افراد درآمدهایی دارند که شاید برای مردم ما قابل تصور نباشد و از همین رو بنده از مردم عزیزمان درخواست می نمایم که نسبت به این قضیه حساسیت داشته و صرف این که فردی با مظلوم نمایی و نمایش چهره ای فقیرانه از خود طلب کمک می کند گول ظاهر او را نخورند.

مردم متکدیان متمکن را معرفی کنند

رئیسی نژاد برنامه ریزی از سوی مسوولین امر را جهت سر و سامان دادن به این افراد لازم دانسته و می گوید: قطعاً  به زودی جلسه ای با نیروی انتظامی تشکیل خواهد شد تا ما بتوانیم در خصوص شناسایی و جمع آوری این افراد با کمک سایر نهادها و مراجهی که در این زمینه دست اندرکار هستند اقدام کنیم و چنانچه اگر ما در این زمینه ما شاهد سوء استفاده هایی باشیم و افرادی باشند که از این راه درآمدهایی آن چنانی کسب کرده باشند حتماً نسبت به استرداد اموال آنها دستورات لازم را صادر خواهیم کرد و برخورد قضایی و قانونی لازم هم با آنها انجام خواهد شد.

دادستان رفسنجان می افزاید: چنانچه مردم و شهروندان عزیز افرادی را می شناسند که علیرغم تمکن مالی اقدام به چنین کاری می کنند به مراجع نیروی انتظامی و دستگاههای قضایی مراجعه و آنها را معرفی تا با آنها برخود شود.  

سخن آخر     

سخن آخر این که وجود افراد محروم و نیازمند در هر شهر و جامعه ای کم و بیش، اجتناب ناپذیر است و بررسی  علل و ریشه های آن در اینجا، محل بحث نیست. از طرفی کمک به همنوعان و تهیدستان در جامعه شیعی و اسلامی ما امری پسندیده و سفارش شده است اما موضوع مهم این است که این کمک ها از کانال مناسب خود باید به دست این افراد برسد و صرفاً نباید جلب ترحم عده ای که بی هیچ توجیهی چشم به دست و جیب مردم در کوچه و خیابان دوخته اند ما را بر آن دارد که از روی شفقتی نا به جا، با دست خود نه آب به آسیاب متکدیان بلکه پول به حساب و سپرده کلان آنها واریز کنیم و حتماً شما بارها اخباری از این دست را در مطبوعات و رسانه ها خوانده اید که متکدیانی بوده اند تعطیلاتشان را نه در کیش و چشمه آب گرم سر عین اردبیل و نه در شیراز و اصفهان و .. می گذرانند بلکه نزدیکترین راه برای آنها به اصطلاح آن ور آب است آن هم با پولهایی که برخی از مردم  از روی شفقتی نا بجا، سرازیر جیب های همیشه خالی! آنها می نمایند. البته اخباری از این دست نیز هر از گاهی سوژه مطبوعات و رسانه ها شده است که از منزل یک فرد متکدی که در خانه اش جان باخته است چندین قوطی پر از سکه و گونی پر از اسکناس که در داخل خانه مخفی کرده بود کشف شده است.

وجود متکدیان همیشه آفت فرهنگی و اجتماعی یک جامعه محسوب می شود و بر نهادهای قضایی و امنیتی است که باید در این زمینه ورود کرده و زمینه ای را فراهم نمایند تا اولا حضور این افراد و مزاحمت های همیشگی آنها در سطح شهر و جامعه به حداقل برسد و ثانیاً  دایره فعالیت کسانی که گرچه نام متکدی را بر آنها نمی توان گذاشت ولی به عناوین گوناگون و به لطایف الحیل، چشمشان را بسته و دستشان را به سوی مردم دراز می نمایند و زمینه معیشت و ارتزاق خود را از سکه سکه و اسکناس اسکناس پول مردم تأمین می کنند، با اقدامات پیشگیرانه و در صورت لزوم برخورد، روز به روز محدود و محدودتر شود.

گزارش: حسن برخورداری پور

 

Back to Top

پیاده سازی و طراحی توسط گروه نرم افزاری آنی