روز نامه این هفته

دریافت نسخه همراه نامه رفسنجان

تبلیغات سایت

اوضاع منطقه به شدت خراب است؛ عراق در جنگ با داعش به سر می‌برد و برخی از اقوام مختلف آن قصد تجزیه طلبی دارند، سوریه هم علاوه بر داعش و النصره و مخالفین سیاسی داخلی خود با ترکیه، عربستان و چند کشور دیگر حاضر در منطقه که از تروریست‌ها به شدت حمایت می‌کنند نیز درگیر است و یمن هم در این بین اوضاع خوبی ندارد، از ششم فروردین که حملات هوایی رژیم عربستان سعودی به این کشور آغاز شده است، بیش از 7500 نفر کشته شده‌اند و 14000 نفر هم زخمی شده‌اند.

 

گفتگوهای دو جانبه یمن تا این لحظه به نتیجه های چندان مساعدی دست نیافته است، چرا که «هیات ریاض» منسوب به منصور هادی حاضر نیست بر سر آتش بس، مذاکره جدی انجام دهد و حتی پیمان آتش بسی را هم که از سوی سازمان ملل ترتیب داده شده بود، عربستان و مزدورهای سعودی منصور هادی نقض کرده اند و همین باعث شد گفتگوی طرفین در سوئیس چندید بار از سوی نمایندگان مردم یمن در اعتراض به نقض آتش بش قطع شد.

البته دفتر سازمان ملل اعلام کرده که این مذاکرات پایان یافته است و تنها نتیجه حاصل از آن احتمالا تشکیل گروهی از سازمان ملل برای نظارت بر آتش بس باشد؛ نتیجه ای که نمی تواند چندان امیدوارکننده باشد چرا که هیأت ریاض علی رغم اینکه خود از سوی سعودی ها حمایت می شود، می‌گوید: «صلاحیت توقف درگیری‌ها به ویژه حملات هوایی ائتلاف سعودی به مناطق مختلف یمن را ندارد و تصمیم گیری در این باره به عهدۀ آن‌ها نیست.» به نظر می رسد هیات ریاض به نمایندگی از عربستان می خواهد طوری نقش بازی کند تا بازتاب جنگ یمن فقط به عنوان یک مسئله داخلی شناخته شود و عربستان در پی آن در نشست 22 دسامبر شورای امنیت سازمان ملل از زیر فشارها شانه خالی کند.

اوضاع سوریه کمی بهتر است، داعش امنیت کشورهای حامی اش را به خطر انداخته و در فرانسه دست به آن جنایت عظیم زد و علاوه بر آن بسیاری از کشورها از جمله آمریکا را مورد تهدید قرار داده و  دست به حرکاتی زده است که به مذاق حامیانش خوش نیامده و همین موضوع آنها را وادار کرده است که کم کم به مخالفت با داعش بپردازند. البته هنوز کشورهایی همچون ترکیه و عربستان سعودی آشکارا از داعش حمایت می کنند، ولی کشورهای دیگری همچون انگلیس، آمریکا و فرانسه، حالا حداقل در ظاهر حاضر به حمایت از این گروه تروریستی نیستند و برای مقابله با آن قانون تصویب می کنند و نشست های بین المللی تشکیل می‌دهند.

نافرمانی داعش از حامیان و پدیدآورندگانش یا بهتر بگوییم گذشتن تاریخ مصرف آن، بالاخره پس از چهار سال جنگ در سوریه، شورای امنیت سازمان ملل را به این نتیجه رساند که قطعنامه 2254 را که گفته شده هدفش برقراری صلح در سوریه است، را تصویب کند. براساس این قطعنامه 19 کشوری که پیش نویس این قطعنامه را نوشتند، که ایران هم جزء آنها است، روز اول سال جدید میلادی را به عنوان اولین روز مذاکره دولت سوریه و مخالفین ثبت کرده اند که نتیجه آن باید منجر به استقرار یک دولت وحدت بشود.

در این قطعنامه آمده که از ابتدای صورت گرفتن گفتگوها، آتش بس انجام می شود و تمام کشورها موظفند با گروه های تروریستی نظیر داعش و النصره مقابله کنند و آتش بس شامل حمله به آنها نمی شود. نکته مهم دیگری که در این قطعنامه آمده است، این است که تحت رهبری سوری ها و با کمک سازمان ملل قانون اساسی سوریه باید ظرف مدت شش ماه منطبق با اصول «حاکمیت معتبر، فراگیر و غیرقومیتی» تغییر کند و انتخاباتی آزاد و شفاف ظرف مدت 18 ماه برگزار شود تا فرآیند انتقال حکومت آغاز شود.

بنابراین به نظر می رسد کشورهایی همچون آمریکا، انگلیس و فرانسه که از سویی با شاخ و شانه کشیدن های داعش دست و پنجه نرم می کنند و از طرفی با هجوم آوارگان جنگ زده به کشورهای اروپایی روبرو شده اند، صلاح کار را در آن دیدند که حداقل در ظاهر دست از حمایت از داعش بردارند؛ اگرچه حمایت های رژیم سعودی و ترکیه همچنان پابرجاست ولی قاعدتا در فضای بین المللی حمایت ها کمرنگ تر خواهد شد.

از طرفی اینکه شورای امنیت سازمان ملل به این تصمیم رسیده است که سرنوشت کشور سوریه را بعد از چهار سال جنگ، خونریزی و آوارگی بدست مردم این کشور بسپارد، این امر برای جبهه مقاومت، مردم سوریه و کشورهایی نظیر ایران و روسیه، که به حمایت همه جانبه در روزهایی که کمتر کسی فکر می کرد نظام حکومتی سوریه بتواند در مقابل متوحشان داعشی باقی بماند، یک پیروزی بزرگ به شمار می رود.

نکته دیگری که باید در مورد این قطعنامه به آن توجه شود، این است که با تمام تاکیداتی که وزرای خارجه کشورهایی همچون فرانسه، آمریکا و انگلیس نسبت به کناره گیری کردن بشار اسد از قدرت داشته اند، در این قطعنامه نامی از بشار اسد نیامده است و فقط بر این نکته تاکید شده است که باید ظرف 18 ماه انتخاباتی آزاد و شفاف برگزار شود؛ به این ترتیب بشار اسد نیز می تواند کاندیدا باشد و یک دولت ائتلافی تشکیل دهد.

نکته دیگری که این قطعنامه در اختیار سوریه می گذارد مسئله اسرائیل و ترکیه است که در چند سال گذشته تجاوزات فراوانی به خاک سوریه داشته اند. بنابراین طبق مسئله آتش بس که قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل است، از این پس تجاوز اسرائیل و ترکیه به خاک سوریه یا هرگونه حمایت این کشورها از گروه های تروریستی حاضر در سوریه قابل پیگرد بین المللی است. سوریه و متحدانش نیز می توانند بدون هیچ نگرانی با داعش و سایر گروه های تروریستی حاضر در سوریه مقابله کنند و هرگونه کمک رسانی به تروریست ها و تجاوز به خاک سوریه ای که مدیریت مطلوبی بر مرزهایش ندارد، قابل پیگرد بین المللی خواهد بود. اگر چه بحران یمن تا حد زیادی حل نشده باقی مانده و مجامع بین المللی نتوانستند برای آن علی رغم وضوح دخالت رژیم سعودی، راهکاری برای نجات مردم بی دفاع یمن پیدا کرده تا خود سرنوشت کشورشان را تعیین کنند، اما بحران سوریه با پیگیری کشورهایی مانند ایران و روسیه به نتایج خوبی دست یافته و این کشور در صورت چابکی می تواند به خوبی از مفاد این قطعنامه جهت پیشبرد اهدافش استفاده کند تا سریعتر از بحران جنگ، خونریزی و ناآرامی که توسط تروریست های مورد حمایت غرب، سعودی و ترکیه ایجاد شده است نجات یابد.

بهروز کلاته

 

Back to Top

پیاده سازی و طراحی توسط گروه نرم افزاری آنی